Skip to content

ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ​

Κάθε παθολογική διόγκωση του Θυρεοειδή Αδένα

Όταν οι διαστάσεις του Θυρεοειδούς Αδένα αυξάνονται δημιουργείται αυτό που ονομάζουμε Βρογχοκήλη.

Δεν είναι μία πάθηση αλλά σύνολο διαφορετικών παθήσεων με διαφορετική αιτία και αντιμετώπιση.

Η βρογχοκήλη είναι σπάνια επώδυνη και τείνει να αναπτύσσεται αργά.

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι, ανάλογα με την παρουσία όζων και την παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.

βρογχοκήλη-Θεοδώρα-Μαργαρίτη-Χειρουργος-Θυρεοειδούς-Παραθυρεοειδών

Τύποι

  • Διάχυτη Βρογχοκήλη – Διόγκωση ολόκληρου του Θυρεοειδούς Αδένα, χωρίς όζους.
  • Πολυοζώδης Βρογχοκήλη – Διόγκωση που οφείλεται στην παρουσία πολλών όζων στο Θυρεοειδή.
  • Τοξική Βρογχοκήλη – Βρογχοκήλη που υπερπαράγει Θυρεοειδικές ορμόνες.
  • Μη τοξική βρογχοκήλη – Βρογχοκήλη που δεν παράγει περίσσεια Θυρεοειδικών Ορμονών.

Αίτια Βρογχοκήλης

  • Ανεπάρκεια ιωδίου. Το ιώδιο είναι ένα μέταλλο που υπάρχει σε μικρές ποσότητες στη διατροφή ενός ατόμου.  Ο θυρεοειδής χρησιμοποιεί ιώδιο για την παραγωγή των ορμονών του. Χωρίς αρκετό ιώδιο, ο θυρεοειδής δεν μπορεί να εκτελέσει τις φυσιολογικές του λειτουργίες. Παλιότερα η έλλειψη ιωδίου ήταν η κύρια αιτία βρογχοκήλης. Σήμερα στις περισσότερες χώρες υπάρχει επάρκεια ιωδίου στη διατροφή.
  • Γενετικοί παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.
  • Φύλο – οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν οζίδια και ασθένεια του θυρεοειδούς.
  • Ηλικία – οι μεγαλύτερες γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης οζιδίων του θυρεοειδούς
  • Οικογενειακό ιστορικό πολυοζώδους βρογχοκήλης.
  • Ιστορικό αυτοάνοσης πάθησης του Θυρεοειδούς, όπως η Θυρεοειδίτιδα του Hashimoto ή η νόσος του Graves.
  • Υποθυρεοειδισμός: Εάν ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετές θυρεοειδικές ορμόνες, η υπόφυση στον εγκέφαλο θα απελευθερώσει περισσότερη από την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH). Η περίσσεια TSH μπορεί να προκαλέσει την αύξηση των διαστάσεων του θυρεοειδούς και να προκαλέσει βρογχοκήλη.
  • Υπερθυρεοειδισμός: Ένας υπερλειτουργικός θυρεοειδής που παράγει πολλές θυρεοειδικές ορμόνες μπορεί να προκαλέσει τη διόγκωση του θυρεοειδούς και την εμφάνιση όζων.

Συμπτώματα Βρογχοκήλης

Η βρογχοκήλη συχνά δεν έχει συμπτώματα, εκτός αν αυξηθεί πολύ σε μέγεθος. Εάν είναι πολύ μεγάλη ή πιέζει τα γύρω όργανα, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Οίδημα του λαιμού που μερικές φορές είναι ορατό
  • Δυσκολία στην αναπνοή (κυρίως ξαπλωμένος)
  • Βήχας ή συριγμός
  • Δυσκολία κατάποσης 
  • Αίσθημα πίεσης στο λαιμό
  • Βραχνάδα

Ο ασθενής με τοξική βρογχοκήλη μπορεί να έχει συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, όπως μειωμένη ανοχή στη ζέστη, ταχυκαρδία, ευερεθιστότητα, απώλεια βάρους ή αδυναμία αύξησης βάρους και δυσκολία στον ύπνο.

Διάγνωση Βρογχοκήλης

Η Βρογχοκήλη εντοπίζεται συνήθως με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

  • Από τον ίδιο τον ασθενή που παρατηρεί μια διόγκωση του θυρεοειδούς (πρήξιμο στο λαιμό).
  • Τυχαία κατά τη διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων για άλλο λόγο (πχ αξονική θώρακος, triplex καρωτίδων)
  • Στα πλαίσια ελέγχου του Θυρεοειδή με υπέρηχο ή και εξετάσεις αίματος.

Ωστόσο, η παρουσία Βρογχοκήλης δείχνει ότι υπάρχει μια πάθηση του Θυρεοειδούς αδένα. Επομένως, είναι σημαντικό οι ασθενείς αυτοί πάντα να ελέγχουν πλήρως το Θυροειδή τους. Οι βασικές εξετάσεις είναι οι αιματολογικές εξετάσεις θυρεοειδούς και το υπερηχογράφημα Θυρεοειδούς. Πολύ χρήσιμες εξετάσεις μπορεί να είναι επίσης το σπινθηρογράφημα Θυρεοειδούς και η παρακέντηση και βιοψία δια λεπτής βελόνης.

Στην περίπτωση που η βρογχοκήλη αποτελείται από όζους (πολυοζώδης Βρογχοκήλη), πρέπει απαραίτητα να ελέγχονται οι όζοι για την πιθανότητα να είναι κακοήθεις. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία ο κάθε όζος έχει την ίδια πιθανότητα να είναι κακοήθης (καρκίνος Θυρεοειδούς) όπως και οι μονήρεις όζοι.

Θεραπεία Βρογχοκήλης

Η βρογχοκήλη δεν απαιτεί πάντα κάποια θεραπεία. Συγκεκριμένα:

Η τοξική βρογχοκήλη, που προκαλεί υπερθυρεοειδισμό, αντιμετωπίζεται ανάλογα. Χρησιμοποιούνται αντιθυρεοειδικά φάρμακα, χειρουργείο Θυρεοειδή ή θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο. (διαβάστε αναλυτικά για τον υπερθυρεοειδισμό).

Η μη τοξική δε χρειάζεται απαραίτητα θεραπεία. Είναι αναγκαίο να παρακολουθείται τακτικά με αιματολογικές εξετάσεις και υπερηχογράφημα.

χειρουργική-θυρεοειδους-Θεοδώρα-Μαργαρίτη-Χειρουργός

Η πολυοζώδης Βρογχοκήλη απαιτεί θεραπεία όταν κάποιος από τους όζους είναι κακοήθης (καρκινικός). Η μοναδική θεραπεία στην περίπτωση αυτή είναι η Χειρουργική Επέμβαση στο Θυρεοειδή.

Επιπλέον, όταν οι διαγνωστικές εξετάσεις δεν μπορούν να διαχωρήσουν ποιοι όζοι είναι κακοήθεις, σχεδόν πάντα επιβάλλεται το χειρουργείο.

Τέλος, η βρογχοκήλη που είναι ιδιαίτερα αυξημένη σε μέγεθος, προκαλεί πιεστικά φαινόμενα στα γύρω όργανα ή αισθητικά προβλήματα στον ασθενή, συχνά έχει ένδειξη για χειρουργείο.

Έχετε απορίες;

Απαντήσεις στις συχνότερες ερωτήσεις σας

Σε ορισμένες περιπτώσεις ναι. Το χειρουργείο είναι μονόδρομος σε περίπτωση καρκίνου, και μπορεί να ενδείκνυται όταν η βρογχοκήλη προκαλεί συμπτώματα ή υπερθυρεοειδισμό.

Όχι, όταν η λειτουργία του Θυρεοειδή είναι φυσιολογική. Αυτή η στρατηγική, ενώ χρησιμοποιούταν παλιότερα, δεν έχει κανένα νόημα. Η χορήγηση θυροξίνης δεν προκαλεί μείωση των όζων. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει συμπτωματικό υπερθυρεοειδισμό που είναι επικίνδυνος για τους ηλικιωμένους.

Ναι. Πολλές φορές οι ασθενείς με βρογχοκήλη έχουν φυσιολογική λειτουργία του Θυρεοειδή, και άρα καλές αιματολογικές εξετάσεις Θυρεοειδή. Παρόλα αυτά πρέπει πάντα να ελέγχονται, γιατί μπορεί η Βρογχοκήλη να συνδέεται με υπερθυρεοειδισμό ή υπόθυρεοειδισμό.

Παλιότερα υπήρχε αυτή η θεωρία. Σήμερα έχει αποδειχθεί ότι οι όζοι στη Βρογχοκήλη έχουν τον ίδιο κίνδυνο κακοήθειας όπως και οι μονήρεις. (μεμονωμένοι).Επομένως όλοι οι όζοι Θυρεοειδούς, αναεξάρτητα αν είναι ένας οι πολλοί, πρέπει να ελέγχονται για τον κίνδυνο κακοήθειας. Επιπλέον, ο έλεγχος αυτών των όζων με υπερηχογράφημα και βιοψία, ακριβώς επειδή είναι πολλαπλοί, είναι πιο απαιτητικός.

Μπορεί. Aν η διόγκωση αυτή είναι μπροστά ή αμέσως στο πλάι της τραχείας (το σκληρό μέρος που βρίσκεται στο μέσο του λαιμού), είναι πιθανό να προέρχεται από το θυρεοειδή. Aν η διόγκωση βρίσκεται σε άλλη περιοχή του λαιμού, πρόκειται συνήθως για λεμφαδένες, που μπορεί να μεγάλωσαν εξαιτίας κάποιας πάθησης (η διόγκωση αυτή είναι σύμπτωμα πολλών νοσημάτων).

Διαβάστε ακόμα...