Skip to content

θυρεοειδεκτομη

Είναι η επέμβαση αφαίρεσης του Θυρεοειδή Αδένα

Στις περισσότερες περιπτώσεις αφαιρείται ολόκληρος ο αδένας (ολική θυρεοειδεκτομή). Σε κάποιες περιπτώσεις έχει ένδειξη η αφαίρεση του ενός μόνο λοβού του θυρεοειδούς (δεξιά ή αριστερή λοβεκτομή). 

Πως πραγματοποιείται η Θυρεοειδεκτομή

Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία.

Πραγματοποιείται μια μικρή οριζόντια τομή χαμηλά στον τράχηλο. Αν είναι δυνατόν, αξίζει η προσπάθεια τοποθέτησης της τομής σε μια υπάρχουσα πτυχή του δέρματος. Μεγαλύτερη τομή μπορεί να χρειαστεί εάν ο ασθενής είναι παχύσαρκος, όταν ο αδένας είναι μεγάλος ή ο λαιμός έχει μικρότερο μήκος λόγω κυφοσκολίωσης.

Χρησιμοποιούνται οι νεότερες τεχνικές διατομής και αιμόστασης, ώστε να μειώνεται το χειρουργικό τραύμα.

Ο θυρεοειδής (ή ο ένας λοβός) αφαιρείται στο σύνολό του, χωρίς να τραυματιστεί η κάψα του ούτε να μείνει κομμάτι του αδένα στον τράχηλο.

Τομή Θυρεοειδεκτομής Θεοδώρα Μαργαριτη Χειρουργός Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών Αδένων

Πιθανές επιπλοκές του Χειρουργείου Θυρεοειδούς

Όπως σε όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις, έτσι και στη θυρεοειδεκτομή υπάρχουν κάποιοι πιθανοί, αν και σπάνιοι κίνδυνοι

Χρησιμοποιούμε πάντα Νευροδιεγέρτη σε όλους τους ασθενείς μας ακολουθώντας τα διεθνή πρωτόκολλα για την ορθή χρήση τους. Επιπλέον η χειρουργική ομάδα έχει μεγάλη εμπειρία τόσο στη διατήρηση των παραθυρεοειδών αδένων στο χειρουργείο, όσο και στη ρ΄υθμιση της υπασβεστιαιμίας άμεσα μετεγχειρητικά. 

Μετά τη Θυρεοειδεκτομή

Ο ασθενής την ημέρα του χειρουργείου μπορεί να μιλήσει, να φάει, να πιει και να κινηθεί κανονικά. Χορηγούνται απλά παυσίπονα. Την επομένη επιστρέφει στο σπίτι του. Οι περιορισμοί στην καθημερινότητα είναι ελάχιστοι και εξηγούνται αναλυτικά. Κατά κανόνα ακολουθεί μια επίσκεψη επανεκτίμησης μία εβδομάδα μετά την επέμβαση.  

Μετά την αφαίρεση του Θυρεοειδή, αφού δεν υπάρχει πλέον παραγωγή ορμονών από τον αδένα, χρειάζεται θεραπεία με θυρεοειδικές ορμόνες για όλη τη ζωή του ασθενούς. Με τη σωστή ρύθμιση από το θεράποντα ενδοκρινολόγο, ο ασθενής δεν αντιμετωπίζει κανένα 

Πολυάριθμες μελέτες αλλά και η καθημερινή πρακτική έχουν δείξει πως η επιλογή έμπειρου και εξειδικευμένου Xειρουργού Θυρεοειδούς περιορίζει τις επιπλοκές, συνοδεύεται με μικρότερο χρόνο νοσηλείας και βελτιστοποιεί το ογκολογικό αλλά και αισθητικό μετεγχειρητικό αποτέλεσμα.

Πότε χρειάζομαι χειρουργείο στο Θυρεοειδή;

Υπάρχει μια σειρά από καταστάσεις που κάνουν την αφαίρεση του Θυρεοειδή αναγκαία ή ενδεδειγμένη.

  •  Απόλυτη ένδειξη Θυρεοειδεκτομής είναι ο Καρκίνος του Θυρεοειδούς. 

Άλλες παθήσεις που συχνά επιβάλλεται χειρουργική επέμβαση στο Θυρεοειδή είναι: 

  • Υποψία κακοήθειας που δεν μπορεί να αποκλειστεί με άλλο τρόπο. 

  • Καλοήθεις όζοι ή βρογχοκήλη που συνεχίζουν να μεγαλώνει σε μέγεθος ή προκαλεί συμπτώματα όπως πόνο, δυσκαταποσία, κλπ.

  • Υπερθυρεοειδισμός μετά από αποτυχία της συντηρητικής θεραπείας (τοξικό αδένωμα-τοξική βρογχοκήλη).

Διαβάστε αναλυτικά:

Έχετε απορίες;

Απαντήσεις στις συχνότερες ερωτήσεις σας

Οι περισσότεροι ασθενείς έρχονται στο νοσοκομείο το πρωί της χειρουργικής επέμβασης και η πλειοψηφία των ασθενών επιστρέφουν στο σπίτι μία μέρα μετά το χειρουργείο.

Η επέμβαση διενεργείται με γενική Αναισθησία. Κατά τη γενική αναισθησία γίνεται χορήγηση αναισθητικών φαρμάκων από τη φλέβα ή /και με εισπνοή. Η χορήγηση τους έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια της συνείδησης ή όπως πιο απλά συνηθίζεται να λέγεται, ο ασθενής «κοιμάται». Ταυτόχρονα καταστέλλεται το αίσθημα του πόνου και η αντανακλαστική αντίδραση του οργανισμού σ’ αυτό [υπέρταση, ταχυκαρδία].

Σημάδι μίας εβδομάδας μετά την επέμβαση

 

Σημάδι μετά το πέρας ενός χρόνου

Σημάδι μετά το πέρας ενός χρόνου

 

Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν ουλές και ο τρόπος με τον οποίο η κάθε ουλή επουλώνεται εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ασθενή. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές τεχνικές που χρησιμοποιούν οι χειρουργοί για την ελαχιστοποίηση των ουλών. Αυτές οι τεχνικές περιλαμβάνουν: μικρότερο μέγεθος τομής, προσεκτική τοποθέτηση τομής και υποαλλεργικό υλικό ράμματος.

Η χειρουργός καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να τοποθετήσει την τομή σε μια φυσική γραμμή του δέρματος. Η τομή θα μπερδευτεί στη γραμμή του δέρματος και μόλις η ερυθρότητα εξασθενεί, είναι ουσιαστικά αόρατη. Κατά κανόνα, δεν θα πρέπει να έχετε εμφανή ουλή μετά από έξι μήνες.

Ελάχιστος. Όλες οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν κάποιο πόνο και δυσφορία. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν ήπιο πόνο στο λαιμό κατά την κατάποση, καθώς και στον αυχένα. Ο στόχος μας είναι να ελαχιστοποιήσουμε αυτή την ενόχληση. Θα πάρετε λάβετε μ΄όνο ήπια παυσίπονα αμέσως μετά το χειρουργείο.

Η τομή συγκλείεται με ενδοδερμική ραφή με τεχνική πλαστικής Χειρουργικής. Κατά κανόνα πρέπει να αφαιρεθεί μία βδομάδα μετά το χειρουργείο.

Θα μπορείτε να τρώτε, να πίνετε και να κάνετε τις κανονικές σας δραστηριότητες τη νύχτα μετά τη χειρουργική επέμβαση. Σας ζητάμε να αποφύγετε την ανύψωση βαρέων αντικειμένων και την έντονη δραστηριότητα για μία εβδομάδα μετά την επέμβαση. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι σε θέση να επιστρέψουν στην εργασία όποτε το θελήσουν, συνήθως εντός της πρώτης ή της δεύτερης εβδομάδας μετά το χειρουργείο.

Θα μπορείτε να μιλήσετε αμέσως, μόλις ξυπνήσετε από την αναισθησία. Η σπάνια (~1-3%) επιπλοκή της πάρεσης του λαρυγγικού νεύρου (των φωνητικ΄ων χορδών), ακόμα κι όταν συμβεί, δεν προκαλεί αφωνία αλλά μόνο κάποιες φορές ήπια βραγχνάδα. Με την επιμελή χειρουργική τεχνική και με τη χρήση του Νευροδιεγέρτη (διεγχειρητική παρακολούθηση της φωνής) η βραγχνάδα αυτή είναι σχεδόν πάντα παροδική.

Το χαμηλό ασβέστιο μετά το Χειρουργείο Θυρεοειδή έχει να κάνει με τον παροδικό τραυματισμό των Παραθυρεοειδών Αδένων. Αυτό συμβαίνει σε ένα μικρό ποσοστό, επομένως δε χρειάζονται ασβέστιο όλοι οι ασθενείς μετά το Χειρουργείο. Χορηγούμε ασβέστιο (και κάποιες φορές και βιταμίνη D) μόνο όταν είναι απαραίτητο. Φροντίζουμε επίσης, με συστηματική μέτρηση του Ασβεστίου και της Παραθορμόνης και σε συνεννόηση με τον Ενδοκρινολόγο, να διακόπτεται η αγωγή αυτή όταν αυτό είναι ασφαλές. 

Όχι. Ο Ενδοκρινολόγος σας φροντίζει να πάρετε αγωγή υποκατάστασης των ορμονών του Θυρεοειδή άμεσα μετεγχειρητικά. Παρόλο που κάποιες φορές απαιτείται ένα διάστημα προσαρμογής, η ρύθμιση του Θυρεοειδή μετά την επέμβαση είναι συχνά ευκολότερη από πριν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει πάσχων Θυρεοειδής που πάραγει ασταθή ποσότητα ορμονών, αλλά χορηγείται μια σταθερή δόση.

Αν έχετε επιπλέον απορίες ή μπορώ να βοηθήσω σε οποιοδήποτε σχετικό σας πρόβλημα, επικοινωνήστε απευθείας μαζί μου.